Zakup środka transportu drogowego i jego ocena w projekcie powinno być brane w dwóch odrębnych przypadkach.

Przypadek pierwszy: jeśli jest to samochód osobowy, półciężarówka lub inne podobne środki trwałe to nie można traktować tego zakupu jako projektu (celu) samego w sobie. Zakup ten ma służyć wyłącznie celom związanym z realizacją projektu; nie może on być nadrzędną częścią projektu i nie może być głównym wydatkiem finansowanym, a cel i pozostałe składniki projektu tylko formą „ozdoby” do samochodu. W tym przypadku zasadniczy zakup inwestycyjny (nie transportowy) ma przeważać w projekcie, a tym samym koszty samochodów mogą być dofinansowane w pozostałej reszcie.

Przypadek drugi: zakup środka transportu drogowego, ale nie samochodu w potocznym rozumieniu tego słowa, chodzi tu np. o wózek widłowy, który porusza się tylko po hali produkcyjnej, albo mini dźwig czy podnośnik na kołach. W tym przypadku nie trzeba spełniać wymogów przypadku pierwszego, ponieważ traktujemy ww. zakupy jako maszyny modernizujące działalność gospodarczą.